Neumayer III, Antarktyda

Neumayer III, Antarktyda

Urządzenia wentylacyjne AL-KO pracują na stacji badawczej Neumayer III na Antarktydzie

Kompletny system w wersji „Plug & Play“ (gotowej do użycia) dostarczony w kontenerach

Oficjalne otwarcie stacji pod koniec lutego trafiło na pierwsze strony gazet na całym świecie. Obecnie na stacji badawczej „Neumayer III“ panuje znów spokój. Przeprowadzane są ostatnie prace, a załoga stacji szykuje się na nadejście długich i mroźnych miesięcy zimowych. Wszystko przebiega zgodnie z planem – podobnie jak praca urządzeń wentylacyjnych AL-KO, które z powodzeniem przeszły antarktyczny chrzest bojowy. Zastosowany system klimatyzacyjny, wyprodukowany w zakładzie Jettingen-Scheppach w postaci pojedynczych modułów typu „Plug & Play“, spełnił wszystkie pokładane w niej oczekiwania. Od chwili montażu stale spełnia swoje zadanie, bez awarii – nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach.

Szczególnym wyzwaniem dla specjalistów z AL-KO przy projektowaniu systemu wentylacji i klimatyzacji dla stacji badawczej „Neumayer III“ Instytutu Alfreda Wegenera było zapewnienie maksymalnej wydajności, wykorzystanie dostępnego ciepła odpadowego z już ogrzanych pomieszczeń oraz, przede wszystkim, stworzenia konstrukcji niezwykle kompaktowej. Założenie: Przy temperaturach zewnętrznych wynoszących nawet – 48 stopni Celsjusza we wnętrzu stacji powinna stale panować temperatura 22 stopni Celsjusza. Oraz: W namiocie ochronnym, okrywającym całą stację, powinna stale panować temperatura co najmniej 5 stopni Celsjusza, aby chronić budynek przed zamarznięciem.

Już w porcie Bremerhaven zebrano razem wszystkie elementy niezbędne do ukończenia stalowej konstrukcji budynków. Ich zakres obejmował pomieszczenia techniczne, badawcze i mieszkalne oraz instalacje techniczne. Również konieczne do instalacji i wykonania przyłączeń narzędzia zapakowano do kontenerów, mających ok. 6 metrów długości i 2 metry szerokości. W ten sposób przygotowano ok. 120 kontenerów, które następnie przewieziono ratrakami po wiecznej pokrywie lodowej na miejsce budowy nowej stacji badawczej „Neumayer III“. Koncepcja zestawów konstrukcyjnych polegała na dostarczeniu w kontenerach gotowych do montażu systemów. W sumie na stacji zaplanowano sześć urządzeń centralnej wentylacji i klimatyzacji, co wymagało podjęcia pewnych prac przygotowawczych: Zgodnie z zamówieniem, cały system centralnej klimatyzacji miał być „zapakowany“ do kontenerów w stanie gotowym do podłączenia. Do zakładu produkcyjnego Jettinge-Scheppach dostarczono kontenery, w których należało umieścić system. Rozwiązanie: Zaprojektowano system klimatyzacyjny składający się zasadniczo z obudowanego klimatyzatora, dwóch urządzeń do recyrkulacji powietrza, dwóch urządzeń do klimatyzacji pomieszczeń mieszkalnych i laboratoriów oraz jednego płaskiego urządzenia przeznaczonego do klimatyzacji pomieszczeń warsztatowych.

Zadaniem firmy AL-KO było również zapewnienie odpowiedniego wykorzystania powietrza odprowadzanego z już ogrzanych części  stacji i wykorzystanie go do wyrównania temperatury w całym kompleksie przy możliwie niskim zużyciu energii. Przykładowo, energia cieplna z ogrzanego tzw. „pomieszczenia Diesla“ posłużyła częściowo do ogrzania pozostałych pomieszczeń, częściowo zaś do ogrzania zewnętrznego namiotu nad stacją. Ponieważ urządzenia nawiewne i wywiewne do klimatyzacji pomieszczeń mieszkalnych i laboratoriów umieszczone są we wspólnym kontenerze, można było zastosować odzyskiwanie ciepła z wykorzystaniem tzw. wirnika sorpcyjnego. Także to rozwiązanie miało na celu maksymalne wykorzystanie energii cieplnej. Osiągnięto to dzięki wentylatorom wykazującym sprawność systemową wynoszącą ok.   90%. To jeszcze nie wszystko: Aby klimat w pomieszczeniach mieszkalnych i roboczych był przyjazny dla załogi stacji, konieczne było zainstalowanie w urządzeniu doprowadzającym powietrze nawilżacza kontaktowego – dzięki wirnikowi sorpcyjnemu zaoszczędzono energię, która musiałaby zostać wykorzystana do nawilżania: część wilgoci z powietrza odpływowego doprowadzana jest z powrotem do powietrza dopływowego.

Przewiduje się, że nowa stacja badawcza „Neumayer III“ będzie funkcjonować przez ok. 30 lat. Dłuższe działanie będzie, mimo zaawansowanych systemów hydraulicznych, najprawdopodobniej niemożliwe ze względu na gromadzący się śnieg i lód. Po zakończeniu funkcjonowania stacji zostanie ona rozebrana i zapakowana do kontenerów, dzięki czemu zniknie z Antarktydy bez śladu.

 

 

 

Zdjęcia: Instytut Alfreda Wegenera, Bremerhaven